قندیل: مشعلی که از سقف آویزان میکنند.
جبه: جامۀ گشاد و بلند که روی جامههای دیگر میپوشند.
یکی از تغییراتی که در متنِ حکایتِ شبِ سی و پنجم دادم در مصرعِ اولِ از بیتِ دومِ نظمی است که نورالدین در شرحِ حالِ خود بیان میکند، از آن رو که خوانشِ سختی داشت، و "کنیزکی از بهرِ شادیام بخرید" را به جایِ "یکی کنیزکی بهرِ نشاطِ من بخرید" خواندم.